Facebook twitter youtube

Live

Oerol 2011 (19 tot 25-6-2011)

OerolIn 2011 zijn we voor de derde keer naar het Oerolfestival geweest. Onderstaand een verslag van onze activiteiten tijdens Oerol. Niet dat wij zulke spectaculaire dringen doen, maar Oerol is vooral een oase van kunst, cultuur, theater en muziek en sluit je af van de boze buitenwereld, alhoewel de bedreigingen legio zijn. Door kortzichtige bezuinigingen van ons kabinet zou dit wel eens één van de laatste edities van dit unieke festival kunnen zijn. Dat zou cultureel een enorme aderlating zijn. Er volgen nog wat filmpjes.

bekijk fotoalbum

We zijn geen echte Oerolgangers. We komen meer voor de sfeer en muziek dan voor de voorstellingen. Dat neemt niet weg dat we in 2011 voor de derde keer achtereen naar Oerol gaan op Terschelling. De eerste keer in 2009 zes dagen, vorig jaar een week en nu weer zes dagen. Zoals vorige edities zullen we ook verblijven in hotel Schylge in West Terschelling, een mooi viersterrenhotel in de enige natuurlijke baai van Nederland, uitkijkend over de Waddenzee. Maar zover is het nog niet. We vertrekken op zaterdag 18 juni ’s middags om drie uur met de auto, beladen met bagage en fietsen op weg naar Harlingen. Het weer is aanvankelijk ook nog niet best. Het regent en het waait. Onderweg wordt het wel iets beter en tegen kwart over vijf komen we probleemloos aan in Harlingen, waar we inchecken in hotel “Zeezicht”. Ook hier hebben we al eerder overnacht – in 2010 op weg naar Vlieland. We lossen de bagage en de fietsen. In het hotel krijgen we een mooie, moderne kamer met uitzicht op de haven. We zetten onze bagage weg en gaan de auto inleveren bij “De Bazuin”, ook een bekende plek. Hier heeft onze auto bij ons voorgaande bezoeken aan Vlieland en Oerol 2010 ook gepareerd gestaan. Het is vlak bij de haven en dicht tegen het centrum en betaalbaar. Als je een beetje gerieflijk naar Oerol wil, moet je wel ruim van tevoren dit soort zaken regelen. Tijdens de Oerolperiode is het erg druk en de kans op logies voor jou en een beetje handige plaats voor je auto zijn erg klein als je dit pas op het laatste moment doet.

Zeezicht

Na het wegbrengen van de auto gaan we even op een terrasje zitten. Er is zowaar een bleek zonnetje doorgekomen. Na wat gedronken te hebben betrekt het snel en het wordt er niet beter op. We besluiten in het hotel te gaan eten met uitzicht op de haven. Het herfstachtige decor doet het ernstigste vermoeden voor de komende week. Het diner is behoorlijk prijzig, maar prima in orde.
Nadat we nog even op onze kamer zijn geweest besluiten we tegen elven om toch maar even het stadje in te lopen. Het is op dat moment even droog. Harlingen is een mooi stadje met vele cafés en kroegen. Het is er vanavond niet druk in het uitgaansleven. We bezoeken een rokerscafé, waar de asbakken gewoon op tafel staan en je jezelf waant in 1985 –ook de muziekkeuze- en we bezoeken een café waar men zich wel aan het rookverbod houdt. Het zijn beide best flinke kroegen, maar men zal het van andere gelegenheden hebben dan vandaag om winst te kunnen maken. Net na twaalf uur komen we weer aan in “Zeezicht” en gaan slapen. Het weer is ondertussen flink slechter geworden; het stormt en regent en dat is duidelijk te horen. Na een wat rusteloze nacht staan we vroeg op. Om kwart voor tien vertrekt de veerboot, dus we moeten ontbijten en pakken en met de fiets op weg naar de “Friesland”, de boot die ons naar Terschelling zal brengen. Het is nog steeds nat en stormachtig al lijkt het weer iets beter te worden. Onderweg verloopt alles naar verwachting. We drinken er wat koffie, lezen wat en tegen twaalf uur bereiken we de haven van Harlingen. Het is inmiddels droog. We ontschepen en laten de fietsen even achter bij het havenkwartier om de bus te pakken naar hotel Schylge. We stappen in met onze bagage. De ritprijs van 1,5 euro –verhoogd met 50% dit jaar- hoeven we als hotelgast van Schylge niet te betalen. Na enkele minuten arriveren we i het hotel. De kamers zijn formeel pas om 15:00 uur beschikbaar. Ook onze kamer blijkt nog niet gereed te zijn. We besluiten de bagage achter te laten en onze fietsen te gaan ophalen. Het is inmiddels lunchtijd en we wilden eigenlijk naar restaurant “Zeezicht”. Die was helemaal vol en na wat omzwervingen –vanwege de drukte overal- komen we uit bij “El Mundo”, een restaurantje met een “wereld-“keukeen en aankleding. We eten er een eigengemaakte hamburger en koffie en thee en gaan vervolgens in de haven onze fietsen oppikken. Onderweg blijkt de versnellingen van mijn fiets niet naar behoren te functioneren. Opschakelen lukt nog wel, maar terugschakelen weigert de fiets. We komen aan in het hotel en parkeren onze fietsen buiten op het grasveld aan de waddenzeekant voor het hotel. We checken in en het blijkt dat onze kamer aan de waddenkant (622) nu wel beschikbaar is. Het arrangement dat we hebben geboekt is een dubbel Oerol-arrangement. Dat wil zeggen dat we naast het logies en ontbijt een aantal bonnen krijgen, die we kunnen inwisselen in een snelle maaltijd, lunch of lunchpakket. We installeren ons in onze kamer. De rest van de middag doen we niets meer.

Voor Oerol moet je een paspoort hebben. Dit paspoort kost in 2011 €22,50 en je kunt dit krijgen door Oerolvriend te worden of o.a. op de boot vanaf Harlingen. Logies en de overtocht moet je tijdig regelen. Weliswaar is de capaciteit groot, maar tijdens Oerol komen er bijna twee keer zoveel mensen dan in een normale drukke vakantieweek. De accommodaties zijn divers: campings, huisjes, pensions en hotels. Dit jaar wordt het festival waar theater, kunst en muziek hand in hand gaan voor de 30e keer georganiseerd. Festivalleider is de oprichter en voormalige kroegbaas Joop Mulder. Oerol betekent “overal” en dat is de charme van het festival. Niet alles gebeurt op vaste locaties zoals het Groene strand in West-Terschelling en Westerkeym in Midsland, maar in kroegen, duinpannen, schuurtjes, loodsen, bunkers, bossen: kortom overal. Het handigste vervoermiddel is de fiets en die kun je overal één huren, maar er rijden ook bussen naar een aantal plaatsen in de dorpen.

luckyfonziii

Op maandagmorgen schijnt de zon al volop als we wakker worden. We gaan ontbijten. We blijven nog even op de kamer. Ik ga naar de fietsenwinkel (Jonker) om poncho’s te kopen en om mijn fiets even na te laten kijken. Ze sturen me voor het laatste door naar een andere fietsenmaker, want ze hebben het erg druk met de fietsverhuur. Daar aangekomen blijkt het probleem niet zomaar op te lossen. Volgens de fietsenmaker is mijn fiets niet meer te repareren. Het onderdeel dat vervangen moet worden blijkt niet meer te worden gemaakt. De fiets is ook al 18 jaar oud. Uiteindelijk kan ik drie versnellingen gebruiken en zal ik me thuis moeten beraden over mijn rijwiel.
Terug gekomen in het hotel gaan we lunchen op het terras. Het blijkt dat er iets mis is met de vouchers van het Oerolarrangement. We hebben er te weinig gekregen. We lossen dit op bij de balie. Na de lunch gaan we het dorp in. We willen naar de voorstelling van “Aardlek” met de naam “Ommezwaai”.

2011 oerol 043

De voorstelling vindt plaats op de oude helihaven, niet ver van ons hotel. We blijken aan te komen, juist nadat er een voorstelling is begonnen. We besluiten even een ommetje te gaan lopen. Dat blijkt uiteindelijk een paar kilometer te zijn en tegen kwart over drie melden we ons weer bij de voorstelling. Het gaat om een combinatie van mens en techniek. Er zijn een aantal technische installaties gemaakt op een schrootachtige wijze, waarmee een verhaal van massaproductie wordt uitgebeeld. Het geheel lijkt op een molen en een aantal toeschouwers moeten ook meedoen, want het aantal acteurs is te klein. Erg leuk en grappig. De voorstelling duurt 20 minuten. Daarna lopen we het stadje in, gaan wat drinken onder de Brandaris op een loungeterras, waar het –vreemd genoeg- niet druk is, terwijl het hele dorp stampvol is. We doen nog wat kleine boodschappen in het dorp en vertrekken vervolgens naar het groene strand. Onderweg komen we nog enkele voorstellingen tegen van straattheater. Op het strand is zojuist “The Phantom Four & The Arguido” begonnen; men noemt het een surfband , maar in mijn ogen een beetje postpunkachtige muziek: wel lekker swingend. Het relaxte publiek, dat nog steeds eigen meegebrachte consumpties mag gebruiken, ligt en zit loom in de zon. Ook de bar schenkt drank in glazen in plaats van in plastic. Waar zie je dit nog op dergelijke megaspektakels? Om zes uur neemt een DJ de muziek over en even later vertrekken we weer te voet naar ons hotel. Daar aangekomen frissen we ons op en gaan naar het restaurant “Op West” waar we een driegangen menu combineren met een bezoek aan de vertoonstelling van SLeM (Stichting Landschapstheater en Meer), die te zien is in de parkeergarage van het hotel.

Tijdens het diner zitten we naast Hanneke Groenteman, de TV-presentatrice, die uitgenodigd is door Cornald Maas van de Avro om een impressie van Oerol te krijgen en hiervan verslag te doen bij Opium TV. Opium TV doet al jaren rechtstreeks verslag van Oerol vanuit het Stayokay hotel. 
Cornald Maas verblijft gedurende de Oerolweek in hotel Schylge, waar hij nerveus en prikkelbaar een aantal uren per dag heen en weer rent met een pen en telefoon in zijn handen.

SLeM

De vertoonstelling van SLeM die we vanavond bezoeken bestaat uit een inleiding door actrice Brigitte Defaix en een aantal films van de tentoonstellingen van SLeM op Oerol. Het zijn grote tentoonstellingen zoals het etaleren van 385 schilderijen op roestvrijstalen constructies in de Noordsvaarder (windnomaden) en 25 jaarringen in het zand van het strand van Formerum. Ook 70 reuzenschelpen met een eigen verhaal en een wandelend spreukenbos behoren tot de eerdere voorstellingen op Oerol van SLeM. Erg indrukwekkend. Na afloop kopen we wat informatie, aangezien we misschien overwegen één van de windnomaden aan te schaffen. Na afloop nog even op het terras en de dag is weer voorbij.

Op dinsdagochtend – de dag dat de zomer begint- regent het als we opstaan. We besluiten deze ochtend nog niets te doen en wachten zo totdat het weer beter wordt. We ontbijten in het drukke restaurant, waar we tal van mensen zien klungelen met de professionele koffiezetapparaten, waarvoor je uiteindelijk maar één knop hoeft in te drukken. Verbazingwekkend wat er dan allemaal toch nog mis kan gaan. Mensen en machines hebben blijkbaar geen natuurlijke fit. 
Oerol is populairder bij vrouwen dan bij mannen en heeft een beetje hippy-achtig karakter. Er zijn gemiddeld ongeveer twee keer zoveel vrouwen dan mannen aanwezig op het festival.

oerolradio

Ook wordt er dit jaar voor het eerst een echte radiozender ingezet. Radio Waddenzee ruilt haar zendtijd in voor radio Oerol op de middengolf op 1602 AM. De rode lichtboot van waaruit de uitzendingen worden gemaakt ligt in de haven van Terschelling en is voorzien van een 40 meter hoge zendmast.

Het weer klaart maar langzaam op en het blijft stevig waaien. Na de lunch, die we overigens wel buiten hebben kunnen nemen, gaan we te voet op weg naar West Terschelling. We willen weer naar het Groene Strand. Onderweg komen we nog een zanggroepje tegen dat levensliederen zingt. We lopen ook nog even door de winkeltjes in het dorp. Veel mooi aangeklede “vrouwen’”winkels met van allerlei –voornamelijk nutteloze- snuisterijen en hippy-kleding heeft het dorp. Onderweg kopen we een kleed om op het strand te kunnen zitten, een paar stevige bekers en een fles Rosé. Niet dat we de horeca de omzet niet gunnen, maar met de aanschaf van dit gehele setje ben je op het strand voor de prijs van één consumptie per persoon al uit de kosten. Het is bovendien niet verboden om eigen drankjes mee te nemen.

GroeneStrand

Op het Groene strand speelt de Mexicaanse band Los de Abajo vanaf drie uur een swingende, maar niet geheel zuiver gezongen set van allerlei Zuidamerikaanse muziekthema’s. Het is niet zo druk. De sterke wind, de lage temperatuur en slechts een mager zonnetje maken het verblijf niet zo aangenaam. Om 4 uur houdt de band ermee op. In de Waddenzee wordt er door een aantal kytesurfers een aantal spectaculaire sprongen vertoond. Om vijf uur start de Groningse band Eklin met als thema Focus op Michel Klein. Ze maken volgens het boekje dromerige , melodieuze soundscapes met loepzuivere zang van Leontien Herkelman. Ik kom tot de conclusie dat de muziek meer weg heeft van de LSD-trip-muziek, de psychedelische experimentele muziek uit het begin van de jaren zeventig van bands als Pink Floyd en Tangering Dream. Het slaat niet erg aan bij het aanwezige publiek, is mijn indruk en de onverstaanbaarheid van de zang –als er al tekst is- kan me ook niet zo bekoren. De band speelt voornamelijk voor zichzelf. Nadat we hier doorheen zijn gekomen gaan we eten bij café-restaurant “Zeezicht”. Het is er nog rustig, dus er is voldoende plaats. We eten er lekker en rond acht uur zijn we terug in het hotel. We besluiten ’s avonds op de hotelkamer te blijven. Onze conclusie na een paar dagen Oerol: het lijkt iets minder druk dan voorgaande jaren. Gezien de kaalslag die het kabinet met betrekking tot cultuur van plan is, zal Oerol ook zwaar getroffen worden. Dat zou weleens of het einde van dit tiendaagse festival kunnen betekenen of een aanmerkelijke inkrimping, waardoor het unieke zal verdwijnen. Dat zou doodzonde zijn. Als protest tegen deze plannen om deze linkse hobby om zeep te helpen is er bij Oerol op vrijdag een protesttocht voor de beschaving, die start in Oosterend ’s ochtends en ’s avonds zal arriveren in West-Terschelling. Zondag gaat er een grote protesttocht plaatsvinden tussen Rotterdam en Den Haag. Cornald Maas vroeg tijdens Opium TV aan Joop Mulder waarom hij Halbe Zijlstra (de staatssecretaris van cultuur) niet had uitgenodigd. Joop antwoordde dat hij dan ook verplicht zou voelen de staatssecretaris zijn festival te laten openen en dat zou niet passen. Je vraagt toch ook niet als vleeskoe de slager je feestje te openen?

Op woensdagochtend schijnt de zon weer. Rond twaalf uur pakken we de bus naar Midsland. Daar stappen we uit en kijken even rond. Het is er behoorlijk druk met slenterend publiek. We lopen echter door naar Westerkeym, het hoofdkantoor van Oerol tijdens het festival. Dit is een kilometer achter Midsland. Hier is het rustig; er is niet veel te doen. We kopen er “tweedehands” kaartjes voor de dansvoorstelling van morgen van T.R.A.S.H. Het optreden is in West; we zullen ons laten verrassen.

westerkeym

Het is er rond lunchpauze en er zijn (nog) geen voorstellingen. We besluiten terug te keren naar Midsland. Daar is het inmiddels druk met straattheater en lunchend publiek. We lunchen er bij het Witte Huuske en Marjanne haalt haar hart op bij één van de “vrouwen-“winkels, waar ze juist een aantal zaken hebben die ze zocht. Na dit gewinkel gaan we naar het eetcafé “Onder de Pannen”, waar ook een aantal artiesten komen. Als we aankomen staat juist Otto Orgel het punt op te treden. (Ich bin Otto und das ist mein orgel) Ongeveer vertaalde Nederlandse hits in het Duits met een hoop melige humor. Echt grappig en er zit flink vaart in.

timknol

Na het tomeloze optreden gaan we met de bus naar West Terschelling; op naar het Groene Strand. Daar treedt Tim Knol op, die inmiddels overal bekend is, na zijn optreden op Pinkpop en twee succesvolle CD’s. De muziek is wel een beetje rustig voor een festival. En als het dan ook nog eens flink gaat regenen, terwijl het al bijna stormde, besluiten we toch maar wat eerder op weg te gaan naar ons hotel. Daar drinken we nog wat aan de bar, nadat we de natte kleren hebben uitgetrokken (poncho’s, jassen, vesten etc.).  Vanavond gaan we de deur niet uit en zullen gaan eten bij kok Ton van Scheppingen in het restaurant “Op West” binnen de muren van het hotel. We krijgen een tafeltje aan de zeezijde. Het restaurant is redelijk gevuld. Het bestelde voorgerecht –een crême brulée van eendenlever en bloedworst ligt als basis nogal zwaar, waardoor het vervolg een strijd wordt om alles op te krijgen. Na het diner gaan we nog even op het terras zitten.  Ondanks de wind en de lage temperatuur valt het nog mee. We kunnen er beschut zitten. Tegen elven gaan we naar onze kamer.

Donderdag lijkt vreemd genoeg een droge dag te worden, terwijl de verwachtingen juist heel slecht waren. De wandelingen van de vorige dagen hebben behoorlijk wat schade aangebracht aan onze spieren in benen en rug en doen ons besluiten vandaag niet teveel hooi op de vork te nemen. Voor de lunch blijven we –na eerst een ontbijt te hebben genuttigd-  op onze kamer. Na de lunch vertrekken we te voet naar West Terschelling. Eerst even kijken waar we vanavond moeten zijn en daarna door het centrum langs enkele straatvoorstellingen naar het museum "'t Behouden Huys", waar we toevallig op uitlopen. Dit museum is ondergebracht in twee 17e eeuwse huisjes met wat bijgebouwen. Het zijn zowat de eerste huisjes die na de brand in de tweede Engelse oorlog weer zijn opgebouwd. Het museum staat in het teken van de bekendste Terschellinger Willem Barentsz, die Spitsbergen heeft ontdekt en bovendien langs de noordkant Indië wilde bereiken, maar bij Nova Zembla in de kou vastliep en met een aantal scheepslui hier overwinterde. In het museum is een replica gemaakt van het huisje wat destijds op Nova Zembla werd gemaakt van scheepshout om te kunnen overwinteren. Verder staan er nog wat zaken in die betrekking hebben op het leven op en rond het eiland. Het is een klein museum.

behoudenhuys

Na dit bezoek gaan we weer het Oerol gebeuren in en komen uit op het Groene Strand waar de band Zwart Licht met DJ Typhoon om 5 uur gaan optreden. Wellicht goed in hun genre, ons kan het geschreeuw van de rappers in onverstaanbaar Nederlands niet bekoren, maar wij zijn ook niet de doelgroep. Het blijft droog, maar er staat een forse wind. Na een klein half uur vertrekken we weer en gaan gebakken vis eten in het centrum van het dorp om daarna nog even op het terras de laatste restjes zon op te pikken.

's Avonds gaan we naar een dans-/performancevoorstelling op het voetbalveld West, wat vlak in de buurt is. De gehele dag is het droog gebleven en uitgerekend op het moment dat we er arriveren begint het een beetje te regenen. De voorstelling start daardoor een half uur later en is uitverkocht. Ongeveer 200 bezoekers zijn aan aanwezig. Het is voor ons een vreemde voorstelling: de zes dansers zijn zeer expressief en tonen allerlei heftige emoties in spraak en beweging. Soms heeft het meer weg van acrobatiek dan dans. Het gaat zo heftig dat je denkt dat ze onder invloed zijn van geestverruimende middelen. Het kost veel energie. De muziek wordt gemaakt door een zanger en een zangeres en een elektrische cello. We zullen wel te slecht ingewijd zijn in dit soort voorstellingen, maar wij kunnen de trilogie die het moet voorstellen niet erg duiden. Het is duidelijk geen voorstelling waar we zomaar voor zouden kiezen. Rond half elf is het concert afgelopen en lopen we terug naar het hotel. Daar aangekomen drinken we wat in de Captain's bar. Die is normaal gesloten, maar omdat er op donderdagavond er een lokale bridgeclub komt kaarten is de bar open. We raken in gesprek met een mevrouw uit Breda en blijven in de bar tot ongeveer half twee. Daarna vertrekken we naar onze kamer.

Vrijdag is onze laatste volle dag op Terschelling. Het weer is prima: minder wind, droog en best vaak een zonnetje met stevige zonkracht. 's Morgens is er een manifestatie op het Groene Strand tegen de bezuinigingen (vooral op cultuur). Oerol zal haar subsidie van 400.000 euro moeten inleveren. Het kabinet beseft niet dat belastingtechnisch er een veelvoud binnenkomt met deze activiteit. De organisatie van Oerol wil daarom meedoen met de Mars der Beschaving die op 26 en 27 juni plaatsvindt van Rotterdam naar Den Haag. Als een soort startsein hiervan heeft de organisatie zoveel mogelijk mensen gevraagd om deel te nemen aan een protestactie op het Groene Strand. Ik ga daar ook heen, Marjanne blijft in het hotel. Daar aangekomen worden mensen opgesteld in een vierkant gekaderde kruisvorm. Er komen zeker vijfduizend mensen op af. Nadat alles is opgesteld leest Maria Kraakman het "Manifest der Beschaving" voor en blaast Eric Vloeimans op z'n trompet een korte improvisatie. Daarna volgt een minuut stilte, waarna door het afgaan van een misthoorn alle deelnemers over de Noordsvaarder gaan rennen richting Den Haag. De protestmars eindigt in de zee. Erg leuk om een keer mee te maken. Onderstaand een filmpje.

Na deze protestactie ga ik terug naar het hotel om het fimmateriaal wat ik heb verzameld te monteren en te publiceren op youtube. Ondertussen gaan we lunchen in het hotel; door het mooie weer kunnen we buiten zitten. Tegen half vijf vertrekken we naar het Groene Strand waar de zwarte Antilliaanse parel Giovanca gaat optreden. Ze is een sterke zangeres en wordt begeleid door een strakke band. Met een prachtig zonnetje en wat minder wind is het ook erg druk op het strand.

gs

Zelfs na het optreden blijven vele mensen hangen op het Groene Strand. We besluiten rond half zeven om te gaan eten. Dat doen we bij "Zeezicht", waar we al eerder zijn geweest en waar je prettig zit en ruime keuze hebt. Na het eten gaan we even naar het hotel om onze spullen weg te zetten om daarna door te gaan naar het Stayokay hotel waar we om negen uur Chef's Special zullen horen. De band neemt het niet zo met de aanvangstijd en begint om half tien. Na drie kwartier stopt de band. Het zijn jonge mensen die een mengsel van reggae, hiphop en melodieuze jazzachtige muziek maken. Dat doen ze op een eigenzinnige en vakkundige manier. Ondanks de korte duur was het optreden de moeite waard. Na het optreden gaan we nog één keer op het terras buiten nog wat drinken. Tegen twaalven gaan we naar onze kamer.

Zaterdag is onze vertrekdag. Het is druilerig weer. We pakken alles in, steggelen nog wat met de receptie over de rekening, –administratief is hotel Schylge niet erg sterk- en laten onze bagage op een kar achter en gaan met fiets en handbagage naar het dorp. Daar wandelen we nog wat door de winkelstraatjes en gaan uiteindelijk koffie en thee drinken bij "Zeezicht". Om twaalf uur gaan we aan boord. Om half drie zullen we in Harlingen zijn, de auto gaan ophalen en naar Dongen terug gaan.

Oerol is voor ons weer voorbij. Het was een mooie beleving, maar we zullen –als we volgend jaar terug zullen keren- het wat anders gaan aanpakken. De kosten om te overnachten en eten in het hotel zijn hoog en er zijn best wel alternatieven op het eiland, die goedkoper zijn en ongeveer hetzelfde bieden. De kwaliteit van het hotel –buiten gratis WiFi- was ten opzichte van vorig jaar er zeker niet op vooruit gegaan. Ook de keuken van "Op West" is nogal eenzijdig.

Nog wat imporessies van Oerol