Facebook twitter youtube

Live

Oerol 2010 (13 tot en met 20 juni)

oerol 2010 vpIn 2010 zijn Marjanne en ik voor de tweede maal  achtereen naar Oerol op Terschelling geweest. Als je niet weet wat Oerol is: het is een tiendaags festival met muziek, kunst en theater op het hele eiland Terschelling en werd in 2010 voor de 29e keer georganiseerd. Festivaldirecteur is voormalige kroegbaas Joop Mulder, die hier zeer kleinschalig, maar wel met dezelfde instelling als nu dit festival 29 jaar geleden voor het eerst organiseerde. De meeste Oerolgangers komen hier te voet, huren een fiets en slapen op een camping of verblijven in de talrijke vakantiecomplexen. Wij hebben gekozen om in het mooie hotel “Schylge” te verblijven en hebben de auto in Harlingen achtergelaten en de eigen fiets meegenomen met de veerboot. We verbleven er een week van zondag 13 juni t/m 20 juni.

Bekijk fotoalbum

Programma.

Naast het festival is het voor ons ook een korte vakantie. Dus we willen geen overladen programma en willen ook gewoon genieten van het zijn op Terschelling. Dus voor ons geen tientallen voorstellingen en op en neer rijden van Oost naar West om zoveel mogelijk te zien. Vorig jaar zijn we ook met deze instelling naar Oerol gekomen en dat is ons wel bevallen. Vooral muziek vinden we interessant en daarom verblijven we op West-Terschelling, alwaar het Groene Strand is, het grootste podium van Oerol.  Het andere grote podium en het hart van de Oerolorganisatie is Westerkeyn. Dat ligt net voorbij Midsland en is ongeveer een klein half uur fietsen van het hotel. 
Je koopt een paspoort, dat je op de veerboot, op internet of ter plekke kunt kopen,  waarmee je op Westerkeyn en het Groene Strand binnen kunt en ook een aantal (meestal) doorlopende voorstellingen kan bezoeken. Naast het paspoort kun je ook voorstellingen bezoeken, waarvoor je apart moet betalen: meestal rond de tien euro per persoon. Het is dan niet zo dat je dit dan doet bij de entree van de activiteit, maar hiervoor moet je vooraf op internet een boeking hebben gedaan, of de kaartjes in Westerkeyn aanschaffen tussen 10:00 uur en 17:00 uur. 
Het is een ingewikkeld systeem. Je kunt vriend worden van Oerol. Dan heb je voorrechten en heb je de exclusieve mogelijkheid in de voor-voorverkoop om al kaarten te bemachtigen van voorstellingen. Vervolgens kun je als niet-lid van Oerol kaartjes kopen op internet vanaf een bepaalde datum.  Als je bent aangewezen om kaartjes te kopen op Westerkeyn, moet je beseffen dat maar 30% van de kaarten in de dagverkoop zit. Is dit minimale percentage nog niet bereikt en zijn er bijvoorbeeld nog 50% van de tickets te krijgen voor een latere dag, dan kun je deze ook hier bemachtigen.
En van bemachtigen moet je wel spreken. Het is ernstig aan te raden als je van plan bent om losse voorstellingen te bezoeken, om dit thuis vanuit je luie stoel te doen. Het betekent dan tevens dat je vooraf goed moet weten wat je gaat doen. Voor mensen die niet zo van structuur houden is dit dus een ramp. Je moet rekening houden met: wat is het voor een voorstelling, lijkt het me iets, ligt het een beetje bereikbaar, sluit het aan op andere planningen? Kortom een heel gepuzzel. 
Doe je dit niet, dan ben je dus aangewezen op de dagverkoop. Dat is een hele onderneming.
Uit mijn eigen praktijk dit jaar: wij wilden naar de uitvoering van Chop Wood in de garage van ons hotel. Daarvoor ben ik ’s morgens voor half tien op de fiets gestapt richting Westerkeyn. Daar om 10 voor 10 aangekomen kreeg ik een volgnummer in mijn handen gedrukt : nummer 315. En dan te bedenken dat om 10 uur de voorverkoop start met nummer 1. Op zich is de organisatie ter plekke wel goed. Je kunt op grote schermen zien of een voorstelling nog  beschikbaar is. De schermen zijn ingedeeld op locatie: West, Midden en Oost. Maar je moet wel wachten. Na ruim 1,5 uur zie je op de schermen dat de voorstellingen van groen al naar geel gaan en sommige al op rood (uitverkocht). Als ik na één uur en drie kwartier eindelijk aan de beurt ben kan ik nog juist de twee laatste kaartjes van Chop Wood kopen voor de voorstelling van 20.00 uur, uitgevoerd twintig meter van onze hotelkamer...  Een andere voorstelling van Compagnie Carabosse,  die we willen bezoeken is dan al uitverkocht. En zo ben ik dan dik drie uur bezig geweest om één enkele voorstelling te kunnen boeken. Het ergste nog is dat ik op de terugweg nog een lekke band kreeg op de fiets. Het zat niet mee. 
Een beetje thuisstudie is dan toch wel aan te bevelen.

Oerol kent elk jaar een thema . Dit jaar is het ”zilte luchtspiegelingen”. Op basis van dit thema staan er dagelijks subthema’s hierop centraal, dit jaar spiegelingen genaamd. Elke dag brengt de organisatie een gratis krant uit met een uitlichting van de voorstellingen die betrekking hebben op  één van de spiegelingen. In deze krant staan ook de wijzigingen in het programma. Op vele plaatsen op het eiland is deze krant te krijgen. Verder kun je in je paspoort en het officiële (gratis) Oerolprogrammaboek ook de beschrijving en planning van de diverse voorstellingen vinden.

Publiek

Het Oerolpubliek is in te delen in twee groepen. De muziekliefhebbers en de kunst- en theaterliefhebbers. De muziekliefhebber vindt het theaterprogramma wel interessant als afwisseling, maar is er niet mee vertrouwd en is niet hopeloos op zoek naar dat laatste kaartje van die bijzondere voorstelling. Daarentegen is het theater- en kunstpubliek dat juist wel. Dit publiek is veel  meer geëngageerd, fijnzinniger, maar ook een beetje arrogant en blasé. Een beetje vreemde combinatie dus. Maar gemeenschappelijk is dat het er allemaal zeer gemoedelijk aan toe gaat. Op geen enkel festival kent men nog glazen van glas, maar bij Oerol is dit nog gewoon standaard. Ook eigen meegebrachte etenswaar en drank is toegestaan. Duidelijk te merken is dat de grote jongens van de festivals zoals Mojo buitenspel staan. Verder geen vechtpartijen, ruzies of drank-ellende wat in de zomer schering en inslag is, verzuchtte een lokale inwoonster.
Ik vind persoonlijk het publiek wel beetje een hippy-publiek, waarbij er meer vrouwen dan mannen zijn. Ik schat in dat ongeveer 2/3 van de bezoekers vrouw zijn. Blijkbaar spreekt het fijnzinnige het feminale deel van onze wereldbol meer aan dan het masculaire deel. De mannen zijn thuis gebleven om tijdens dit Oerolfestival in grote getale bezig te zijn met het wereldkampioenschap voetbal, waardoor de dames de gelegenheid hebben aangepakt om naar Oerol te gaan, ver weg van de oranjegekte. Hoewel je ook hier in de kroegen niet om oranje heen kan, is het wel een stuk minder uitbundig dan op andere plaatsen in ons land.  

Oerol van Dag tot dag

Aankomstdag 13 juni.
Het is een zonnige, maar frisse dag en de reis naar Harlingen via de afsluitdijk verloopt voorspoedig.
We parkeren de auto bij een stalling die we al een half jaar geleden hebben besproken en schepen ons met de bagage en fietsen in  op de Friesland, die om 3 uur vertrekt naar Terschelling.
Na ons op onze kamer aan de waddenkant van het hotel te hebben geïnstalleerd gaan we eten in het restaurant “Op West”. Een lekker diner krijgen we voorgeschoteld.  De rest van de avond doen we niets.

Maandag 14 juni.
Vandaag doen we het nog rustig aan en gaan naar West-Terschelling, nadat we in het hotel op een groot scherm het Nederlands elftal in de eerste ronde van de WK voetbal hebben zien winnen van Denemarken met 2-0.  Het weer is zonnig met wat wolken, maar er staat een stevige koude noordoosten wind. Op het Groene Strand zien we Luka Bloom, de Ierse singer-songwriter die een goed, ingetogen optreden verzorgt. Na afloop gaan we naar de Avro-opname van Opium TV van Cornald Maas. Cornald Maas verblijft ook in ons hotel zoals ook veel van zijn gasten. Tijdens deze uitzending heeft Cornald BN-vrouwen op pad gestuurd met een filmploeg om een Oerolimpressie te maken. Tijdens de live-uitzending rond half 8  vertellen ze hun bevindingen en laten dan het resultaat zien.  Ook treedt er de Friese roodharige zangeres Elske DeWall op; een nieuw soort Ilse de Lange. ’s Avonds gaan we opnieuw in ons hotel in het restaurant “Op West “ eten. We zijn tenslotte op vakantie.

oerol 2010 1406

Dinsdag 15 juni
Vandaag hebben we een voorstelling geboekt Alibi Collectief & Fundacion Patagonista: Bruselas, Bélgica en Buenos Aires.  Dit heb ik thuis al gedaan via internet. Marjanne moppert, want het is wel erg ver fietsen, helemaal op oost. Het weer is voornamelijk zonnig, maar het is wel koud.

oerol 2010 1506

We fietsen in een aantal etappes tegen de straffe noordoosten wind en zijn zo tegen twee uur aanwezig op het strand achter Oosterend bij het Heart Break Hotel. De voorstelling bestaat uit twee delen. Een korte filmvoorstelling in een caravan, waarin een verhaal wordt verbeeld van een zoon die op zijn latere taak wordt voorbereid. Grappig, niet geniaal, maar de 10-persoons bioscoop in een kleine oude caravan is wel prachtig.  Daarna naar de rondleiding langs de resten van een kunstverzameling van de Fundación Patagonista, het werk van vele PatagoniArtiesten, die bij een schipbreuk aan het strand van Terschelling is aangespoeld. De rondleiding wordt gedaan door een Belgische priester (met wit boordje en lang habijt) met zwarte zwemflippers aan zijn blote voeten.
De rondleiding langs allerlei absurde artefacten (voorwerpen) en de zeer komische uitleg van de priester zijn geweldig. De man wil aantonen dat veel belangrijke uitvindingen juist uit Patagonië of Vuurland komen. Daarbij vindt hij het ongepast om over sex te praten, maar allerlei voorwerpen verwijzen hiernaar en hij weet op komische, Belgische wijze hier omheen te praten. Zeer de moeite waard, die erg op de lachspieren werkt. Na een dik uur stopt de voorstelling nadat er ook nog een gezamenlijk lied is gezongen.
De voorstelling is onvoorspelbaar, op veel plaatsen geïmproviseerd en duurt soms een half uur en soms dus langer dan een uur.
Na deze voorstelling fietsen we in één ruk met de stevige wind in de rug naar Westerkeyn, waar we nog een stukje zien van Gé Reijnders. Deze Limburgse artiest, waarbij het geluid veel te zacht stond, kon ons niet echt bekoren en we zijn vervolgens naar West-Terschelling gefietst om bij Café Zeezicht te gaan eten. Daarna vertrekken we weer naar ons hotel.

oerol 2010 1606

Woensdag 16 juni
Ook weer een zonnige dag, ietsje warmer dan gisteren, maar nog steeds de stevige noordoosten wind. ’s Morgens fiets ik naar Westerkeyn voor kaartjes voor Chop Wood, hetgeen lukt, maar ben er wel de gehele ochtend mee bezig. Op dat moment was het gehele terrein veroverd door kinderen, die hier een activiteitenprogramma hadden. Tijdens de wachttijd kijk ik naar een opname van een radio-uitzending en een kort optreden van De Kift. Op de terugweg krijg ik drie kilometer voor het hotel een lekke band. De band, die langzaam leegloopt houdt het nog net tot het hotel.
’s Middags gaan we naar West-Terschelling om een nieuwe binnenband te kopen en naar het Groene strand te gaan voor de rapper Typhoon & New Cool Collective, waarvan we ons aanvankelijk niet bewust waren. Een bijzondere combinatie die op deze zonnige dag het publiek goed los krijgt en echt verrassend is. Na afloop kibbeling eten aan de haven in West-Terschelling en daarna verkleumd naar het hotel.

oerol 2010 1606a

Donderdag 17 juni
Vandaag geen echte voorstellingen op het programma. We willen met de bus naar paal 8 aan de noordkant van het eiland. Vandaag is het wederom erg zonnig, maar de vervelende wind is nog steeds niet weg. De bus is een half uur te laat,  want die is afhankelijk van de veerboot, die te laat was gearriveerd. Een buskaartje kent een vaste prijs: €1,50 voor een enkele rit. (50 cent duurder dan vorig jaar.) Na de lunch gaan we met de bus naar Midsland, waar we het dorpje in lopen en merken dat er een grote markt is. Voornamelijk sieraden, kleding en vooral veel “vrouwendingen” zijn er te koop. Na dit bezoek aan deze drukke markt gaan we in afwachting van de bus naar het eetcafé “Onder de pannen” waar de groep Bender op dat moment optreedt. Een Nederlandstalige band, met aardige teksten en een verzorgde muzikale uitvoering. Meer een singer/songwriteroptreden dan een band. Met de bus weer terug naar ons hotel waar we op het zonnige terras blijven zitten, tot de zon weg is, waarna we gaan eten. ’s Avonds doen we aanvankelijk niets bijzonders, en lopen nog even binnen bij de inpandige Captain’s bar, die tot dan toe gesloten was. Daar resideert de plaatselijke bridgeclub en aan het einde van de avond komt hier zowaar Clairy Polak en haar man nog een afzakkertje drinken. Ik herken haar eigenlijk wel, maar omdat ze vertelt dat ze voor de Avro hier is, denk ik dat het toch dat het iemand anders is.  Mevrouw Polak werkt immers voor de Vara.  Zo zie je dat iemand op TV er toch anders uitziet en zeker als je zoals ik al slecht bent in namen en gezichten, leg je niet zomaar deze associatie. We raken wel even kort in een gesprek en nemen onze laatste drankjes mee en gaan samen met de lift naar onze afzonderlijke kamers.

oerol 2010 1706

Vrijdag 18 juni
Vandaag een zwaar bewolkte dag. We gaan vandaag weer naar West Terschelling, maar stellen ons vertrek uit tot na de middag, vanwege het matige, koele, bewolkte weer. We komen uit bij AKO18 een café met livemuziek. De band is ons onbekend, maar maakt een mengsel van jazzrock en experimentele jazz. Geen zang, maar wel een virtuoze trompettist, een gitarist, toetsenman, bassist en drums. De band trekt veel aandacht.

oerol 2010 1806a

Daarna gaan we naar het Groene Strand en luisteren naar de Cubaanse formatie Asere die typisch Cubaanse klanken laat schallen over het bewolkte strand.
Na afloop vertrekken we naar restaurant Caracol, met een aardige Middellandse keuken. Het is er druk, maar we worden vlot geholpen en het diner smaakt prima. Daarna vertrekken we weer naar ons hotel.

oerol 2010 1806b

En hoe bevalt Oerol?

Het is voor de bezoeker een enorm relaxed festival; geen agressie, geen gedoe, veel gezelligheid en de locatie – Terschelling- is prachtig. Ik ben van mening dat we ook deze keer weer te weinig ons hebben voorbereid op onze komst. Als we volgend jaar weer zullen komen, beloof ik mezelf het geheel beter voor te bereiden. Het is daarnaast ook onze vakantie, dus hoeven we niet zo nodig van alles te ondernemen. Ondanks het festival kun je de balans van vakantie en festival wel vinden tijdens Oerol. Oerol is vooral bedoeld voor mensen die van vrijheid, kunst, muziek en theater houden en het experiment niet schuwen. Het is relatief een duur festival. Dit komt niet door de kosten van het paspoort, maar bedenk dat je ook nog met de boot moet oversteken, een verblijf moet zoeken, een fiets huren (of meenemen) en vergeet niet de extra entreekaartjes en het dure eten en drinken op de terreinen en in de cafés. Wil je low-budget naar Oerol, dan is een goede voorbereiding een belangrijk punt.